Są chwile w życiu człowieka że widzi " więcej od siebie" to znaczy że zaczyna pojmować coś co było przed nim ukryte, nie wiedział tego.
I tak w drodze stawania się człowiekiem, dojrzewania, dorastania człowiek doznaje często chwili radości niewymownej gdy nagle odczuwa że życie przynosi mu radość, nagle jakieś problemy i ciężar życia znikają, choćby na chwilę. W takiej chwili człowiek czuje siebie takim jaki jest naprawdę: silnym, pewnym siebie i tego co robi, spełnionym i w pełni poczucia bezpieczeństwa.
Te chwile daje Bóg człowiekowi jako pocieszenie w trudach życia,
Można powiedzieć że człowiek nagle widzi siebie jak Bóg na niego patrzy.
Prawdą jest że Bóg patrząc na człowieka widzi jakim jest on naprawdę. Widzi człowieka jako dumnego pięknego, godnego szacunku i miłości. człowiek natomiast patrząc na siebie czestokroć ma ten obraz zniekształcony, widzi siebie jako słabego, miernego niegodnego szacunku i miłości.
Bóg lubi kiedy jesteśmy mu wierni, nie chce On od nas aby być idealnymi!
Święty człowiek to nie jest idealny człowiek.
Święty człowiek to taki, który wprowadza dyscypline do swojego życia, modli się co rano i wieczór do Boga swoimi słowami Podziękowania, przepraszania i prośby. :"Panie ja Tobie dziękuje za te trudne chwile które przeżyłem dziś, że dałeś mi na to siłe, dzięki Ci za te piękne chwile. Przepraszam za moje zachowanie, za słabości,egoizm, Proszę o siłę do wyzbycia z egoizmu itp. "
Wiola pięknie w myśl tego nam śpiewa:
https://www.youtube.com/watch?v=oxw3hTvmDtU
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz